“Хрониките на детството горат, топлината не умира ” – Тониа Пасола, ( Tònia Passola ), Каталонија, Шпанија

terceras

Tònia Passola

Тониа Пасола, (  Tònia Passola ), Каталонија, Шпанија

Тониа Пасола е поет на каталонски јазик кој е роден во Барселона. Се здобива со диплома по Историјата на уметност на Универзитетот  Автонома (Autonoma) во Барселона . Професор е по  каталонски јазик и литература во средно училиште.

Таа е автор на : Небесен бунтовник (2000, “Роса Leveroni Cadaqués- награда”); Сензуалноста на тишината (2001 година “, “Vicent Andrés Estellés награда”); Лулка (2005); Хоризонт постои (2009) и Margelle d’Etoiles (Париз 2013 година, двојазично француско каталонско издание, објавено од страна на L’Harmattan “Поети на пет  континенти”).

Делата на Тониа Пасола имаат форма на личен дневник. Таа користи меморија, имагинација и сон со што ги надминува ограничувањата на јазикот и создава извонреден поетски свет.

Нејзините песни се преведени на француски, италијански, холандски, англиски, албански, грчки ,  шпански и сега на македонски.

Ја проучува каталонската поезија и писатели како Víctor Català, Joan Maragall, Rosa Leveroni и Mercè Rodoreda, меѓу другите. Ја преведува на каталонски  “Kom retrobar-se” ( “Како до себе”), книга на албанскиот поет Јетон Кељменди.

Во 2014 година таа беше наградена со  “Мајка Тереза” во градот Ѓаковица во Косово и во 2015 година со наградата Александар Велики на грчкиот остров Саламина.

Во продолжение неколку песни од Тониа Пасола, во превод на Оливера Доцевска, од англиски на македонски јазик:

CHIPPED GLASS

About to travel through a century’s landscapes

that the the skies of the new millennium will make fertile,

Percival still fails to find within the wood

the chipped glass of that ancient virtue,

as magnetic and full of sorcery as perversion.

Through trunks of freedom soaked in uncertainty

the glance of the gods works the breath of men.

Although, as always, the eyes of the gods are missing.

Translator, Anna Crowe

 

СКРШЕНО СТАКЛО
Патувајќи низ пејзажите на векот
кои  небата на новиот милениум ги направија плодни,
Персивал сепак не успеа да најде во дрвото
скршено стакло на таа древна доблест,
привлечна и  полна со магична перверзија.

Преку стеблата на слободата натопени во неизвесност
погледот на боговите го исполнува здивот на мажите.

Иако, како и секогаш, очите на боговите недостасуваат.
GARMENTS

Today, you’re back again, desire, suggesting

I should put on another of your fantastic garments.

I clothe myself in the forms of your desire, which is my own.

You know, you attract me, and you don’t let up:

concerts, exhibitions, books;

films, trips to the theatre…

We lose ourselves together in the heavens of your travels:

these garments of yours never end,

they sidle up to me with provocative games;

ever new, ever vintage,

like those of books, that open the gaze;

like the voice a kiss has, or betrayal,

that read me and kidnap me with words.

Now I don’t even take them off,

they dissolve on my skin,

flash in my face.

You, desire, who create and recreate me,

today I want to come home early.

My daughter too shapes herself in you:

joy of rebellion, splinters of longing…

explosions full of urgency

scatter living landscapes

but at the same time crush me.

Go on tempting me, then.

Inject me with tender passion!

Let my wings shoot fire!

Without love I wouldn’t be able to breathe.

Without you I would become

a lifeless corpse.

Translator, Anna Crowe

 

ОБЛЕКА

Денес, се враќаш повторно, желбо,

ми укажуваш дека треба да облечам,

некоја твоја поинаква фантастична облека.
Се облекувам во форма на твојата желба, која е моја.
Знаеш, ти ме привлече, и не ме испушти:
концерти, изложби, книги;
филмови, патувања во театарот …
Се губиме  заедно во небото на твоите патувања:
овие твои облеки никогаш не престануваат да
ми се додворуваат со провокативен игри;
некогаш нови, секогаш како одлично вино,
како оние книги, кои отвораат погледи;
како глас на  бакнеж, или предавство,
кој ме познава и грабнува со зборови.
Веќе не ги сoблекувам,
тие се претопуваат со  мојата кожа,
светкаат на  моето лице.
Ти, желбо, која ме создаваат и ме реинкарнираш,
денес сакам да се вратам дома рано.
Мојата ќерка исто така се обликува во тебе:
во радоста на бунтот, тронките на копнежот …
во експлозиите полни со итност кои
ги растеруваат живите пејзажи
и истовремено  ме кршат.

Продолжи да ме искушуваш, тогаш.
Наполни ме со нежна страст!
Нека моите крилја фрлаат  оган!
Без љубов не би можела да дишам.
Без тебе јас ќе станев
безживотно тело.

 

FULL MOON

Childhood’s logs blaze,

heat that never dies, everything reviving,

heartfelt sigh of youth.

Moon in the sky’s black acres, the spirit

grows in the noonday wilderness of the marshes.

It has hidden itself when new, emerged a quarter crescent,

shines with the full moon’s vast abundance.

Until the dark’s infinite shadow

wallows it to restore that purity.

Translator, Anna Crowe

 

ПОЛНА МЕСЕЧИНА

Хрониките на детството горат,
топлината не умира, сè заживува,
во искрената воздишка на младите.
Месечината е во црните акри на небото, духот
расте во пладневната пустината на мочуриштата.

Се сокри во себе, додека се појавува нова четврт полумесечина, која
сјае со огромно богатство на отсутната полна месечина ,
додека бесконечна сенка на темнината
ужива  во обновувањето на  чистината.